In 2013 stichtten Suzy en Hamid, twee Antwerpenaren met een groot hart voor Syrië, de vzw SOS Syrian Children. Dankzij hun aanhoudend doorzettingsvermogen en aanstekelijke begeestering weet het koppel steeds meer mensen in Vlaanderen en daarbuiten te overtuigen om zich ook in te zetten voor de kinderen uit de regio Aleppo. Inmiddels kan de vzw rekenen op een 10-tal kernmedewerkers.

Suzy

"Toen ik in  2011 zag dat alles uit de hand begon te lopen in Syrië,  besefte ik dat ik iets moest doen voor de Syrische kinderen. Tijdens mijn bezoeken werd  ik  altijd zeer gastvrij ontvangen door jong en oud, maar vooral de kinderen stalen  mijn hart. Ze betoverden me simpelweg met hun fonkelende ogen  en innemende glimlach. Als ik hen ontmoette op straat riepen ze me lachend hun welkom toe.

Ik vond dan ook dat  het mijn plicht was om hun pijn te verlichten en hun glimlach terug te toveren.

Zo kwam ik op het idee om kleding en speelgoed in te zamelen." 

Hamid

"Ik ben Syriër en woon al lang in België. Syrië blijft altijd in mijn hart en ik ween als ik de afgrijselijke beelden zie. Ik voel dat ik mijn volk moet helpen. Ik wil me inzetten voor de toekomst van mijn land. : de kinderen. Zij zijn de onschuldige slachtoffers en ik wil niet dat ze een verloren generatie worden.Ze moeten voelen dat er ergens mensen zijn die hen willen helpen"

Suzy en Hamid

 

Kathleen

"Het begon in 2013 met een simpele kledinginzameling die al vlug uit de hand liep. Het was fantastisch om te zien hoe familie, vrienden, de school, de gemeente…  betrokken raakten bij het project. Het gevoel om met een klein gebaar een verschil te maken, geeft veel voldoening.

Ik kan SOS Syrian Children niet meer loslaten. Al is het maar omdat ik zelf kinderen heb en besef hoe belangrijk een stabiele, liefdevolle omgeving voor hen is.

En stel je voor dat een dergelijk conflict zou uitbreken in ons eigen landje, dan verwacht je toch ook hulp?"

 Kathleen voor SOS Syrian Children op de kerstmarkt

Babs

"Mijn hart breekt als ik denk aan alle kinderen die nu vol fysieke en mentale trauma’s in en rond Syrië leven. Hun lijden beroert me des te meer, gezien hun grote nood in schril contrast staat met het schrijnend tekort aan hulp vanuit de internationale gemeenschap. Ik besloot niet onbewogen te blijven en me mee in te zetten voor humanitaire hulp voor Syrische kinderen.

Hoe kwetsbaar of gekwetst ze ook zijn, zij dragen de toekomst van Syrië in zich."

Ambra

Syrië is voor mij de plek geweest waar ik dankzij mijn ouders, Hamid en Suzy, mooie herinneringen aan over heb gehouden. het doet me heel veel verdriet om dit mooie land met zijn mooie volk zo te zien lijden, een land en volk waar ik zo mee verbonden ben. Omdat niets doen en enkel afwachten zo frustrerend is, wil ik graag meehelpen om het voor de Syrische kinderen dat klein beetje draaglijker te maken, ook al is dit een druppel op een hete plaat. Deze kinderen zijn het grootste slachtoffer van dit conflict en ze zijn te bewonderen voor hun innerlijke kracht. Ik kan niet gewoon toekijken hoe de toekomst van deze generatie vernietigd wordt.

Ambra